Oś 2 Poprawa środowiska naturalnego i obszarów wiejskich II

Obszary wiejskie pełnią ważną rolę w zakresie ochrony środowiska, w tym ochrony zasobów wodnych i gleb, kształtowania krajobrazu, ochrony i zachowania siedlisk oraz różnorodności biologicznej, szczególnie na terenie Polski. Działania drugiej osi priorytetowej zakładają wprowadzenie odpowiednich instrumentów oraz zachęty dla rolników, które będą sprzyjały zachowaniu i poprawie stanu siedlisk przyrodniczych i ostoi gatunków, stanowiących dobro publiczne.
   
   Szczególne znaczenie ma ochrona obszarów objętych siecią Natura 2000 oraz obszarów, na których będą realizowane działania zgodne z Ramową Dyrektywą Wodną (2000/60/WE) w zakresie wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Kolejną grupą działań w ramach priorytetu, które mają na celu realizację zasady zrównoważonego rozwoju, są działania służące poprawie dobrostanu zwierząt, przeznaczone głównie dla rolników, którzy podejmą się zobowiązań wykraczających poza ustanowione prawem normy obowiązkowe. Priorytet zakłada zapewnienie wsparcia dla przedsięwzięć związanych z utrzymaniem ciągłości użytkowania rolnego tych gruntów, na których jest ono mało opłacalne, tradycyjnego użytkowania łąk i pastwisk, terenów położonych na stokach i w paśmie podgórskim i górskim, osiągnięcie i utrzymanie dobrego stanu wód i gleb. Przewiduje się również instrumenty, które przyczynią się do zwiększenia stopnia lesistości w Polsce, poprzez przeznaczanie gruntów rolnych (użytkowanych i odłogowanych) do zalesienia.
   Większość możliwych do realizacji działań związanych z ochroną środowiska naturalnego ma charakter wieloletni, a ich realizacja będzie w sposób trwały wpływać na zrównoważony i wielofunkcyjny rozwój obszarów wiejskich.
   
   W ramach tej osi znajdują się następujące działania:

1. Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW),
2. Program rolnośrodowiskowy (Płatności rolnośrodowiskowe),
3. Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne,
4. Odtwarzanie potencjału produkcji leśnej zniszczonego przez katastrofy i wprowadzanie instrumentów zapobiegawczych,